KaraTe Jitsu geschiedenis 04

Masutatsu Oyama (1923 - 1994) Masutatsu Oyama, oprichter van het Kyokushin KaraTe – De stichter (Sosai) van het Kyoku-shinkai KaraTe, de in Zuid-Korea als Yong-I Choi in QaRyongRi YongChiMyo'n ChulNaDo,een dorp niet ver van Gunsan in Zuid- Korea op 23 juli 1923.Terwijl hij op zijn zuster's boerderij woonde in Manchuria op 9-jarige leeftijd, begon hij zijnlevenslange reis langs "the Martial Way". Hij begon met het leren van de zuiderlijke Chinesevorm van Kempo, beter bekend als "18 handen".In 1938 ging hij naar Japan om piloot in het leger te worden (wat niet lukte). In Japan ging hijverder met JuDo en KemPo en kwam tevens terecht bij de Dojo van Gichin Funakoshi, waarhij het Okinawa KaraTe oppakte. Op 17 jarige leeftijd behaalde hij zijn 2e dan en op 24 jarige leeftijd had Mas Oyama hier de4e dan in bereikt. Tijdens deze periode ging hij in het ‘Japanese Imperial Army’ en traindedaar judo om allerlei ‘grappling’ technieken onder de knie te krijgen. Na 4 jaar judo had hijook hier de 4e dan in bereikt.Hij verdiepte zich in het GoJu Ryu KaraTe onder leiding van de Koreaanse meester So NeiChu, hij behaalde in vrij korte tijd in beide stijlen hoge graden en won in 1947 het 1steJapanse KaraTe-kampioenschap. Met het toenemen van zijn kennis en vaardigheid duurdehet niet lang voordat hij zich realiseerde dat vele KaraTe-technieken van de verschillendestijlen o.a. ShotoKan, GoJu Kai, Wado-kai, het Chinese Kung-fu, het Tai-Chi, KemPo, enz. in de richting van het echte vechten konden worden verbetert. Hij besloot zich terug te trekken uit de maatschappij en een streng leven te gaan leiden op de berg "Kiyosumi". Hier ontwikkelde hij verder zijn legendarische vaardigheden en zijn eigen vernieuwende inzichten in KaraTe. "Ergens had ik gelezen dat oude meesters hun springkracht vergrootten door dagelijks vele malen over een groeiende vlasplant te springen. Vlas is een snel groeiende plant. Ik besloot hetzelfde te doen. In een hoek van mijn moestuintje waar ik zelf mijn groenten teelde, plantte ik een vlasplant. Alle dagen sprong ik 300 maal over die plant. Hierdoor krijg je de stuwende kracht die een KaraTeKa nodig heeft om vanuit stilstand op te springen. Een vlasplant wordt 7 voet hoog, dit is een onmogelijke hoogte om vanuit stilstand over te springen. Maar toch hielp deze methode om een aanzienlijke sprongkracht te verwerven... " Nadat hij besloten had zich de rest van zijn leven te wijden aan het verspreiden van de kunst en kennis van KaraTe, trok hij zich terug uit de gemeenschap en leefde in tempels en in de bergen. Hij onderwierp zichzelf aan de discipline van krijgskunst en trainde dag en nacht, tevens mediteerde hij volgens de regels van Zen.Volgens de overdragingen vocht hij gedurende deze periode met wilde beesten, verbrijzelde hij rotsen en bomen met blote handen en mediteerde hij onder ijskoude watervallen, etc. in een bijzonder harde cursus van ijzeren discipline.In 1951 keerde hij terug naar de beschaafde wereld en begon hij zijn eigen school Hij maakte snel naam, daar zijn kunnen fenomenaal was. Hij had onder andere een stier met blote handen gedood.In 1954 opende hij zijn eerst DoJo in Mejiro, Tokio. 1956 kan echter worden beschouwd als de werkelijke start van de Oyama-school of KyokuShinKai. De stijl van de 'uiterste waarheid' zal evenwel in 1964 bij de opening van de huidige Honbu-DoJo (hoofdkwartier) goed van start gaan. De groei en vermaardheid van deze stijl KaraTe, onder Mas. Oyama's leiderschap, is de populairste KaraTe-stijl over de gehele wereld. Mas. Oyama is 's werelds meest vooraanstaande KaraTeka. Zijn, en door zijn leerlingen bereikte resultaten zijn verbluffend en door geen enkele andere vechtsporter geëvenaard. Mas. Oyama is de man waarvan beweerd wordt dat hij in totaal met 53 stieren vocht, waarvan hij er 3 met 1 slag dode en van de andere 49 stieren sloeg hij de hoorns af. Later kwamen de verhalen vrij dat de stieren onder invloed waren en de hoorns half afgezaagd waren, hoe het werkelijk zit zullen we nooit weten.Overtuigd van zijn kunnen trok Oyama vervolgens door Azië en de V.S. waar hij met tientallen uitdagers (boxers, worstelaars, thai-boxers, judoka's, ...) vocht en hen allen in luttele seconden versloeg.Na de dood van Funakoshi in 1957, richtte hij tevens de International Karate Organisation KyokuShinKai-Kan op om zijn KaraTe wereldwijd te promoten. Een stijl gebaseerd op het samurai-principe 'Osu no Seinchin' of 'de geest van volharding' : 1000 dagen training een beginner, 10.000 dagen training een meester.Een spectaculaire KyokuShin-gebeurtenis betreft de '100-man kumite'. Deze test waarbij een deelnemer achtereenvolgens met 100 tegenstanders vecht is een uniek gebeuren binnen de wereld van het KaraTe. Het spreekt vanzelf dat slechts enkelen deze ultieme test hebben kunnen volbrengen. Oyama zelf deed deze test 3x na elkaar gedurende 3 opeenvolgende dagen !Daarna waren er geen tegenstanders meer beschikbaar.ZENWesterlingen leggen moeiteloos het verband tussen Samurai en Budo, Krijgskunsten en Oosterse Ridders, het verband lijkt duidelijk! Dit eenvoudig rechtstreeks verband geldt echter alleen voor de krijgskunsten die gebruik maken van wapens, overgenomen of afgeleid van de wapenuitrusting van de Samurai (zwaardtechniek, pijl en boogtechniek, speertechniek enz...). Deze logische relatie bestaat echter niet meer als we het "ongewapend vechten" beschouwen. De geschiedenis leert ons immers dat juist het "edict van het Zwaard" in Okinawa van 1470 en de gelijkaardige Japanse edicten van 1586 en 1587 die het privé bezit van wapens aan banden legden en tenslotte helemaal verboden, juist de grote stimulans waren voor de ontwikkeling van het ongewapend vechten, waaronder KaraTe. Het verband tussen Samurai en KaraTe is dus niet zo enkelvoudig. Ze zijn echter wel verbonden door de beleving van hun gemeenschappelijke essentiële richtingbepalende factor.Het Zen-denken. Vanaf hier haakt de Westerse mens meestal af. Ook vele BuDoKa. Dit in tegenstelling met de moderne psychiatrie die meer en meer een levensbeschouwing durven formuleren, gebaseerd op begrippen uit het Zen-Boedhisme. Voor het begrijpen van de paradox van het vredelievende Boedhisme en het wapengeweld van de Samurai moeten we terug naar de geschiedenis. De Kamakura-periode (1192 - 1336) was gekenmerkt door het militaire element. Dit manifesteerde zich o.a. in het denken en de cultuur als geheel. Een voorbeeld daarvan was de wetgeving die de maatschappelijke status van de Samurai vastlegde. Dit was tevens een uiting van het grote zelfvertrouwen van het militair bewind, dat de morele richtlijnen van de Samurai-klasse verhief tot ethisch ideaal! Onder de Samurai vormde zich in de loop van de veldslagen waar ze aan deelnamen een ethiek die te omschrijven was als de "Weg van de Krijger" of BushiDo. In de opleiding werd vooral belang gehecht aan deugden zoals welvoeglijkheid, gematigdheid, bescheidenheid, rechtsgeaardheid, vastberadenheid, trouw, gezondheid en moed in de strijd. Dit denken komt natuurlijk voort uit een leven dat zijn bestemming vond in de dood op het slagveld in dienst van zijn "heer". Toewijding van de vazal tegenover de heer en liefdevolle zorg van de heer tegenover zijn ondergeschikten waren de centrale waarden. Niet enkel de ethiek werd gericht naar bushido, er ontstonden ook nieuwe Boedhistische secten die tegemoet kwamen aan de verzuchtingen van Samurai, zoals de Zen-secte (Zenshu).In bijzonder het Zen-denken door Dogen (1200-1253) gesystematiseerd, had een grote invloed op de vorming van de Samurai-geest. Zen is een religieuze oefening die erin bestaat de geest te concentreren, de bevlekking (Bonno) uit te roeien, eigen voordeel en zelfingenomenheid te verwerpen en actief te leven ten voordele van anderen. Zen was dus een hulpmiddel om "de weg van de krijger" te begaan. Een rationele, aarde-gebonden godsdienst, een weg die de mens naar een soort onbeperkt en konstant durend geestelijk en lichamelijk welzijn voert, vrij van begeerte en verlangens: "Nushin no shin" (geest van de geesteloosheid of spontane geest). Deze spontane geest en goede techniek waren de voorwaarden om via Bushido de Meester te dienen.De moderne mens dient geen meester meer in de zin die daaraan vele 100den jaren werd gegeven. Hij richt z'n prestaties en energie op zijn "welzijn" en dat van zijn omgeving. Wat velen vergeten is dat het "welzijn" in de eerste plaats tijdens het huidige moment dient waargemaakt. Men kan immers geen "welzijn" opsparen. De begeerte naar geldbezit en macht is de ontkenning van de waarde van het nu. Men vergeet dus te genieten! Dit omgekeerde leerproces staat dus ook de realisatie van de doelstellinqen in de weg omdat men heeft afgeleerd de waarden van het ogenblik te "herkennen". M.a.w. men heeft "De weg" vervangen door "het doel", men heeft "Bushido" verworpen. Dit is dus het tegenovergestelde van Zen, dat ook wel de "religie" van de onmiddellijke realiteit wordt genoemd en dus ook tegengesteld aan KaraTe. Want Kancho Oyama zegt:"KARATE IS ZEN"De KaraTeKa die tracht het essentiële verband tussen KaraTe en Zen te begrijpen wordt in de "leer"-fase meermaals geconfronteerd met de overal opduikende schijnbare tegenstellingen. De zoektocht naar het niets en de toestand van onverstoorbaarheid die door de Zen meesters wordt bereikt lijkt het tegengestelde van de hoge fysische activiteiten van de karateka. Zoals reeds eerder gezegd is Zen een filosofie die als het ware een werkwijze geeft om het bestaan te beleven. De waarde van het "nu", het bewustzijn van het ogenblik is het enige vaste gegeven in een steeds veranderende wereld.Buiten dit is er slechts het "niets". Deze geesteloosheid is dus een aangenomen houding t.o.v. het bestaan en niet de ontkenning ervan. In het "niets" is men vrij van angsten en verlangens die uiteindelijk slechts eigen zijn aan een konstant veranderende materiële wereld. Sinds het ontstaan van KaraTe is het beoefenen ervan onomkomelijk verbonden met Zen. Bodhidharma, de Indische Boedhistische Yogi die de krijgskunsten overbracht naar China, kwam in eerste instantie om Zen te onderwijzen. Tot in het recente verleden werden de krijgskunsten beschouwd als één van de verschillende manieren om Zen te beoefenen. Vandaag is de wereldwijde verspreiding van KaraTe er dikwijls de oorzaak van dat de betekenis van Zen verloren gaat en dat KaraTe beschouwd wordt als een geheel van gewelddadige vaardigheden. Niets is minder waar. Zen begrijpen is KaraTe begrijpen. Op weg naar de perfectie in KaraTe vordert men niet zonder Zen. Het willen vatten of omschrijven van Zen in begrippen en bepalingen staat het beoefenen ervan dikwijls in de weg. Het is een praktijkgerichte discipline die ons helpt op de weg naar "Mushin" met de waarden van het moment. Een der grote waarden is het lichaam. De conditie van het lichaam bepaalt hoofdzakelijk ons welzijnsgevoel. In de Zen van KaraTe leren wij door en met het lichaam. Zen beoefening benadrukt "concentratie, zonder overdenkingen". Dit verklaart het gebruik van paradoxen. Het is inderdaad zo, dat de tegenstelling slechts ontstaat door een actie van ons verstand nl. het redeneren. Als deze actie wordt weggelaten zal het ook niet meer nodig zijn de "tegenstelling" in de paradox toch te willen verklaren. Men neemt dan de indruk op zonder deze verstandelijk te verwerken. De nadruk die KaraTe legt op actie zonder bewuste verlangens, op intuitie en concentratie, zal ons helpen vorderen in Zen en in KaraTe. Het Zen-karakter van KaraTe stelt ons dus in de mogelijkheid onze technische vaardigheid en unieke artistieke begaafdheid enorm te verhogen. KanchoOyama zegt hierover: "Alhoewel we stellen dat Zen-meditatie een staat vanonbewogenheid en totale afwezigheid van gedachten insluit, zijn wij van oor-deel dat we door meditatie onze aangeboren en natuurlijke gaven op een meervrije manier kunnen laten heersen over onze emoties en gedachten". Hoemeer we vorderen in KaraTe des te sterker wordt ons fysiek bewustzijn. Stukjebij beetje winnen we de controle over ons lichaam. We ontwikkelen de coördi-natie nodig voor de vaardigheden in KaraTe.Al vlug zijn we bekwaam om onze lichamelijke behoeften en reacties opnieuwte oriënteren. Ademhalingstechnieken zoals Ibuki en Nogare zijn hiervoor hetmeest geschikt, omdat deze onze geest tot rust brengen zelfs te midden vangrote fysische activiteiten. Tenslotte, indien we ons lang en hard genoeginzetten, zal onze perfectie in karate ons toelaten ons verward bewustzijn totrust te brengen en ons in staat stellen de ervaring van de totale eenheid van KaraTe en Zen te beleven. De Zen van de Samurai is geen gemakkelijke weg. Concentratie tijdens een fysische en mogelijk gevaarlijke oefening, vereist terecht de waarden geformuleerd in BushiDo. Zo geeft karate kracht en zelfvertrouwen en bepaalt de weg naar de zelfontdekking. Deze weg is dus zowel KaraTeDo als Zen Do. KaraTe dat Zen ontkent is enkel een sterk gelimiteerde cursus in zelfverdediging, en ver weg van het KaraTe dat de geest vervolmaakt. Want enkel diegenen die het Zen-karakter van KaraTe niet verwaarlozen kunnen het meesterschap bereiken dat eigen is aan hun kunde.Toch wapensTerug naar Okinawa begin 17e eeuw. Doordat er zoveel wetten waren die het gebruik van wapens verboden, moesten de Okinawanen zich wel beperken tot het ongewapend vechten en het gebruik van wapens die ook konden doorgaan voor landbouwwerktuigen. De Te-meesters slaagden erin 5 basiswapens aan hun systeem aan te passen, om te gebruiken in houdingen die kenmerkend zijn voor het ongewapende gevecht: de Bo, een staf van bijna zes voet lang; de Sai, een metalen wapen met een gevorkt eind; de Kama, een sikkel; de Tonfa een houten handvat dat voornamelijk bij het gebruik van molenstenen van pas kwam en de Nunchaku een soort houten dorsvlegel, die uit 2 stukken bestaat die scharnierend met elkaar verbonden zijn. Al deze instrumenten komen uit Zuidoost Azië en zijn niet inheems. Maar na verloop van tijd kreeg hun aanwending duidelijk Okinawaanse eigenschappen. In onze tijd neemt het beoefenen van de wapenkunsten sterk af. KaraTe als sport heeft de Te-gevechtswaarden van wapens nagenoeg vervangen. Enkel de Bo (voluit Rokushakubo) wordt in combinatie met KaraTe nog op redelijk grote schaal onderwezen. De Nunchaku heeft sinds een vijftiental jaren aan populariteit bijgewonnen, al is dat minder als de BuDo techniek dan als een der "Ongewenste Handwapenen" (Nederlandse). De Tonfa schijnt in enkele Amerikaanse steden de klassieke gummi-knuppel van de politie meer en meer te vervangen, maar dan iets langer en onder de naam pr 24. De Kata met Kama en Sai kan men nog slechts zelden bewonderen. De experts van deze krijgskunst worden zeldzaam en de kans bestaat dan ook dat deze kunst verloren gaat. Mas. Oyama. Hij stierf in Tokyo op 26 april 1994 na een langdurige ziekte. Sinds de dood van Sosai is de oorspronkelijke organisatie van Mas. Oyama in Japan in verschillende delen uiteengevallen die zich allen KyokuShinKaikan noemen. Allen hebben zij hun aanhang wereldwijd.De snelst groeiende en grootste KaraTe organisatie ter wereld brokkeld langzaam uiteen. Jammer, heel erg jammer.

Vorige pagina

Volgende pagina

Terug naar home-pageBack to home-pageWat is Shin Ju Jitsu? - geschiedenis - Kyu & Dan Shinsa Wat is AiKi Ju Jitsu? - geschiedenis - Kyu & Dan Shinsa - AiKi UndoWat is KaraTe Jitsu? - geschiedenis - Kyu & Dan Shinsa - KaraTe UndoEffectieve zelfverdedigingIBT voor overheidspersoneelTrainingstijden, lokatie & contact:prijslijst per 1 januari 2010Over de trainer:About the trainer:LinksAgendaOnze sportclub in het nieuwsVrienden & leden-paginaFilmpjesTraining tips & artikeltjes en wetenswaardigheden

http://www.youtube.com/profile?user=TheodeJongnl http://sake-sportclub.hyves.nl/

Deze website is met MAGIX Website Maker gemaakt.
Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.
Meer informatie vindt u bij magix.info - de Multimedia Kenniscommunity van MAGIX,
de marktleider in muzieksoftware, videosoftware en fotosoftware.