geschiedenis KJ-02

Keizer Hiro HitoDe Japanners troffen in het KaraTe veel elementen aan, die hun militaire macht konden vergroten. Kroonprins Hirohito woonde in Okinawa een demonstratie bij en raakte hiervan zo onder de indruk, dat zijn verslag aanleiding vormde tot een grondige bestudering van deze vechtwijze in Japan. In 1921 gaat de Japanse Keizerlijke vloot aan wal in Okinawa, met aan boord de kroonprins en latere keizer van Japan, Hiro Hito. Op aanraden van kapitein Norikazu Kanna woont hij een KaraTe demonstratie bij van Gichin Funakoshi, leerling van Anko Itosu. Later zal Funakoshi gevraagd worden naar Japan te gaan om daar KaraTe te introduceren.In 1922 nodigde het Japanse ministerie voor onderwijs een KaraTe Jitsu expert uit om een demonstratie te geven. De goed opgeleide, Gichin Funakoshi (1869-1957), gaf een aantal indrukwekkende demonstraties, voornamelijk aan de Japanse universiteiten. In 1924 had Funakoshi, die grote overredingskracht had, duidelijk aangetoond dat het wenselijk zou zijn om KaraTe Jitsu als vast onderdeel van de lichamelijke oefeningen op te nemen. De Keio universiteit van Tokio was de eerste Japanse universiteit die het systeem officieel invoerde door een Dojo te organiseren. De Tokio, Shoka, Waseda en Hosei universiteit volgden dit voorbeeld en door deze steun duurde het niet lang of KaraTe Jitsu werd zo populair dat het in Japan meer leden telde dan in Okinawa. Funakoshi's monopoliepositie bleef niet lang onaangetast. Omstreeks 1930 introduceerde Manubi, een andere beroemde meester uit Okinawa zijn stijl in Osaka. Funakoshi en Manubi hadden beide les gehad van Itosu. Later gingen zij bij andere Te-meesters in de leer: Funakoshi bij Azato en Mabuni bij Higaonna. Zij werden zelf leraren en elk ging zijn weg waarbij ze een persoonlijke stijl ontwikkelden, Funakoshi de ShotoKan en Mabuni de ShitoRyu. Door de afwezigheid van Funakoshi werd Ghogun Miyagi de leider van het KaraTe Jutsu op Okinawa. Ook hij had les gehad van Higaonna, maar had ook een eigen stijl ontwikkeld, die sterk op de ShitoRyu leek. Omstreeks 1932 hadden alle Japanse universiteiten Dojo voor de beoefening van KaraTe Jitsu, en vanaf dat moment werd de term KaraTe Jitsu afgekort tot KaraTeIn Japan schreef Funakoshi het eerste boek ooit over Karate “Ryokyu Kempo: Karate”. Het boek werd ontworpen en ingetekend door Hoan Kosugi, de eerder genoemde schilder. Van hem zegt men ook dat hij het symbool van Shotokan, de tijger, heeft ontworpen. 4 Jaar later werd het boek opnieuw uitgebracht onder de titel “Renten Goshin KaraTe-Jitsu”. In 1935 werd het eerste boek geschreven dat over Karate puur als technieksport ging, genaamd “KaraTe-Do KyoHan”.De leer van het Shotokan KaraTe Do:- Kihon- Ippon KumiTe- Jiyu Ippon KumiTe- Sanbon & Gohon KumiTe- Kata: Taikyoku-Shodan, -Nidan & -Sandan Heian-Shodan, -Nidan, -Sandan, -Yondan & -Godan Tekki-Shodan, -Nidan & -Sandan Bassai-Dai & -Sho Kanku -Dai & -Sho Jitte Hangetsu Empi Gankaku Jion Chinte Unsu Soshin NijuShiho GojuShiho-Sho & -Dai Meikyo Wankan NahaTeIn 1882 keerde Kanryo Higashionna op Okinawa terug en opende een dojo tegenover de Shimbu Sha in Tondo Naha Shi. Al spoedig ontstond er grote belangstelling voor de specifieke stijl die Higashionna Sensei beoefende en die kenmerkend zou worden voor de havenstad Naha. De stijl zou dan ook 'Naha Te' worden genoemd, dit ter onderscheiding van 'Shuri Te' en 'Tomari Te'. Shuri en Tomari waren twee plaatsjes dicht in de buurt van Naha. Centraal in de training stond de beoefening van Sanchin. Door de zware training had hij een bijzonder goede conditie gekregen en was erg gespierd. Zodoende kreeg hij als bijnaam 'Gyukei' (als een stier). Als demonstratie van zijn krachtige Sanchin stond hij toe om te proberen om hem uit de Sanchin-stand te duwen of te trekken met behulp van touwen om de enkels, hetgeen altijd zonder succes was. Naha-Te werd een combinatie van het oorspronkelijke Okinawa-Te met de Chinese vormen. Hij veranderde de open-hand Sanchin in een gesloten vuistvorm (een Go-vorm), hetgeen een toenadering tot het door gesloten vuisten gekenmerkte Okinawa-te betekende. De klassieke kata van het Goju Ryu karate-do met hun duidelijke Chinese invloeden zijn, uitgezonderd kata Tensho, allen door Kanryo Higashionna in zijn programma van het Naha-te opgenomen. De belangrijkste leerlingen van Higashionna Sensei waren, Chohatsu (Juhatsu) Kyoda, Gusukama Tsunetaka, Shiroma Motoda, Kenwa Mabuni (grondlegger Shito Ryu) en als topleerling Chojun Miyagi die in 1902 onder leiding van hem zou gaan trainen. Chojun Miyagi is de grondlegger van het Goju Ryu KaraTeDo.Chojun Miyagi Sensei (1888-1953)Chojun Miyagi werd geboren in Naha op 25 april 1888. Miyagi Sensei begon zijn KaraTe-studie op 11 jarige leeftijd onder leiding van Kanryo Higashionna Sensei. Onder toezicht van zijn meester trainde hij vele jaren. In mei 1915 vertrok Miyagi Sensei samen met een goede vriend, Gogenki genaamd, naar Fuzhou in China om de leraar van Kanryo Higashionna te zoeken. Ze bleven een jaar, maar de leraar van Higashionna Sensei vonden zij niet. Kort na hun terugkomst vanuit Fuzhou stierf Master Kanryo Higashionna. Miyagi Sensei had tijdens zijn verblijf in China onder verschillende meesters getraind. Zo introduceerde hij de open hand Kata "Tensho", welke voor wat betreft standen en functie, gelijk is aan Sanchin Kata. Letterlijk betekent TenSho, draaien, roteren van de handpalm, maar ook de achterkant van de pols wordt gebruikt om te blokkeren en te slaan. Tevens introduceerde hij de Kata GekiSai Dai Ichi en GekiSai Dai Ni, met als doel om het KaraTe onder jonge schoolkinderen te populariseren. Miyagi Sensei hechtte grote waarde aan SanChin-training, hij zei: "Als men SanChin zijn leven lang zou trainen, er geen reden zou zijn om nog iets anders te leren". Hij veranderde de ademhaling in het Sanchin Kata van snel inademen, snel uitademen naar een langzame diepe inademing, langzame complete uitademing. In 1929 werd tijdens een KaraTe demonstratie in Japan, onder auspiciën van de 'Dai Nippon Butokukai', aan Jinan Shinzato (Miyagi's beste leerling) gevraagd welke stijl hij vertegenwoordigde. Aangezien Miyagi Sensei zelf niet bij deze demonstratie aanwezig kon zijn, werd Shinzato voor een moeilijke keuze geplaatst. Shinzato dacht dat zonder stijlnaam het aanzien van de krijgskunst geschaad zou kunnen worden. Bij zijn terugkomst op Okinawa besprak hij dit voorval met Miyagi Sensei. Deze besloot om zijn gevechtskunst een officiële naam te geven, deels om deze zo beter te kunnen verbreiden, maar ook voor een betere samenwerking met andere stijlorganisaties. Chojun Miyagi Sensei besloot de naam 'Goju Ryu' in te voeren, welke hij afleidde van de acht principes van het traditionele 'Kenpo Haku', afkomstig uit een document genaamd “Bubishi”.In 1933 werd de stijl van Chojun Miyagi Sensei officieel geregistreerd als Goju Ryu bij de Dai Nippon Butokukai. Miyagi Sensei heeft veel betekend voor de verbetering van de lesmethodes binnen het KaraTeDo. Hij stond bekend als een man met een warme persoonlijkheid die leefde volgens de principes van de BuDo. Master Miyagi overleed te Okinawa op 8 oktober 1953.Gogen Yamaguchi (1909-1989)Gogen Yamaguchi Sensei, geboren op 20 januari 1909 te Kagoshima, gelegen in het zuidelijk deel van de provincie Kyushu, toonde op jonge leeftijd al grote interesse voor de Japanse martiale kunsten. Gedurende zijn eerste schooljaren trainde hij KenDo. In die periode begon hij met KaratTe onder leiding van Mr. Maruta, een timmerman uit Okinawa. Mr. Maruta, zelf een beoefenaar van Goju Ryu, was geïmponeerd door de jonge Yamaguchi die zeer leergierig was en de wilskracht bezat om hard te trainen. Mr. Maruta leerde hem alles hetgeen hij wist over het Goju. Gedurende zijn rechtenstudie aan de Ritsumeikan universiteit te Kyoto in 1929 vestigde Yamaguchi Sensei zijn eerste KaraTe-club. Al spoedig kreeg zijn DoJo grote bekendheid in de stad vanwege de harde training en krachtige ademhalingsoefeningen. In die tijd trainde men alleen Kata en Yakusoku KumiTe. Het vrij vechten was onmogelijk daar men geen regels kende om de technieken gecontroleerd uit te voeren. Het was Yamaguchi Sensei die tijdens deze periode een systeem ontwikkelde met aangepaste regels ten aanzien van de uit te voeren technieken, waardoor de veiligheid van de beoefenaars gewaarborgd werd tijdens de "vrijere" Jissen KumiTe. Deze fundamentele verandering in het Goju voorzag de leerlingen van een grotere bewegingsvrijheid die kon worden aangepast aan de persoonlijke behoefte van de beoefenaar, met inachtneming van de grondbeginselen. In 1931, op 22 jarige leeftijd, werd Gogen Yamaguchi Sensei voorgesteld aan Chojun Miyagi Sensei. Deze ontmoeting zou van grote betekenis zijn voor de verdere ontwikkeling en levensopvatting van Gogen Yamaguchi Sensei. Uiteindelijk kreeg hij in 1937 van Miyagi Sensei de opdracht om het GojuRyu KaraTeDo als hoofdleraar verder te verbreiden in Japan. In hetzelfde jaar ontving hij de titel "Renshi" van de Dai Nippon Butokukai. In 1939 werd Gogen Yamaguchi Sensei als officier van het Japanse leger naar Mansjoerije gestuurd. Daar bleef hij gedurende de gehele oorlog en nam de gelegenheid te baat om door China te reizen teneinde de verschillende gevechtskunsten te bestuderen. Tegen het einde van de oorlog vielen de Russen Mansjoerije binnen en werd Yamaguchi Sensei gevangen genomen. Tijdens zijn gevangenschap werden hij en zijn medegevangenen gedwongen tot zware arbeid. Velen overleefden deze periode niet, maar Yamaguchi, die, dankzij de vele jaren van hard trainen, zowel fysiek als mentaal in een uitstekende conditie verkeerde, wist zich hierdoor staande te houden. In 1947 keerde hij terug naar Japan. De situatie die hij aantrof in zijn geboorteland stemde hem somber. Hij verwachtte dat de Japanners gezamenlijk zouden samenwerken om het verwoeste land op te bouwen. Maar de mentaliteit van de bevolking was niet meer dezelfde als van voor de oorlog. Hij besloot 'Seppuku' (rituele zelfmoord) te plegen, echter in een uiterste vorm van concentratie hoorde hij een stem, deze fluisterde tot hem: "Stel dat je nu doodgaat, wat moet er dan van je gezin terechtkomen? Ben je vergeten om hard te trainen om zo de wereld te dienen met het verbreiden van de Martial Arts". Na deze openbaring besloot hij hard te gaan trainen en verder door het leven te gaan als een BuDo Master. In 1948 opende hij zijn eerste naoorlogse DoJo en in 1950 richtte hij de 'All Japan KaraTeDo GoJuKai Association' (JKGA) op. Hij stelde alle scholen in Japan hiervan op de hoogte waar GoJu-Ryu onderricht werd. Zeker 30.000 leden reageerden op deze aankondiging. Zij waren verrast maar blij dat Yamaguchi Sensei de oorlog had overleefd. Onder zijn leiderschap groeide het aantal volgelingen zowel in, als buiten Japan sterk. In 1951 ontving hij uit handen van Master Chojun Miyagi de 10e Dan Hanshi. In 1954 werd aan Gogen Yamaguchi Sensei gevraagd zijn medewerking te verlenen aan de totstandkoming van een nationale Japanse KaraTeDo bond, om zo de samenwerking tussen de verschillende stijlorganisaties te bevorderen. Pas in oktober 1964 zou deze organisatie gestalte krijgen onder de naam "Federation of All Japan KaraTeDo Organisations" (FAJKO), Nu heet deze 'Japan KaraTeDo Federation' (JKF). Doordat het aantal beoefenaars van Goju Ryu KaraTeDo buiten Japan sterk toenam, richtte Gogen Yamaguchi Sensei in 1965 de "International KaraTeDo Gojukai Association" (IKGA) op.Ook startte hij met een KaraTeDo college, met als doelstelling om enerzijds het opleiden van goed gekwalificeerde leraren te waarborgen, zeker nodig buiten Japan, anderzijds dat de studenten onderricht kregen van Meesters uit de verschillende stijlorganisaties, waaronder ook KoBuJutsu. Hij voegde aan het technisch curriculum de TaiKyoku Kata toe. Gogen Yamaguchi Sensei werd ook wel de "Kat" genoemd, dit om zijn gracieuze manier van bewegen en vanwege zijn favoriete gevechtsstand, "NekoAshi Dachi". Hij combineerde zijn religie, ShinTo, met yoga en KaraTe training. Door zijn jarenlange ervaring was hij ervan overtuigd dat lichaam en geest onlosmakelijk met elkaar in relatie staan en dat door een correcte ademhaling en concentratie de ware betekenis van de BudDo Arts beter begrepen kan worden. Dit is dan ook 1 van de redenen waarom binnen het systeem van GoJuKai KaraTeDo de diverse ademhalingsmethoden, "Ibuki No Ho", zo'n belangrijke plaats innemen. Door de voorzitter van de "Kokusai Budo Renmei" kreeg hij als eerste Japanner de titel "Shihan". Tevens ontving hij in 1969 voor zijn inzet ten aanzien van de verbreiding van KaraTe en de doelstelling die hij voor ogen had om zo jonge mensen van verschillende culturen tot elkaar te brengen, de keizerlijke onderscheiding genaamd "Ranjuho-sho". Gogen Yamaguchi Sensei was tijdens zijn leven al een legende, een Grootmeester die beide aspecten van het Goju Ryu KaraTeDo in harmonie heeft gebracht. Gogen Yamaguchi overleed op 20 mei 1989 te Tokyo op 80 jarige leeftijd. Het bestuur van de JKGA heeft besloten om hem de ere titel "Kensei" (heilige van de Martial Arts) te geven en dat hij voortaan met 'Kaiso' (grondlegger van de organisatie) aangesproken dient te worden.ESSENTIE VAN GOJU RYU KARATE DOGoJu ontleent zijn naam aan een oud Chinees boek over martiale kunsten, 'Bubishi' genaamd. GoJu verwijst naar de samenwerking tussen 'Go' (onbuigzaamheid of kracht) en 'Ju' (buigzaam of meegaand). Hierin schuilt de essentie van GoJu Ryu KaraTeDo. 2 Fundamentele vormen zijn 'SanChin' en 'TenSho', welke binnen het systeem Go & Ju vertegenwoordigen.Als je 'SanChin' ziet zul je bemerken dat elke spier in het lichaam is aangespannen, concentratie is optimaal en de vorm straalt tevens gevechtsspirit uit. Dit zijn de karakteristieke kenmerken van 'Go'. TenSho daarentegen heeft weliswaar dezelfde eigenschappen, doch de concentratie richt zich meer op de langzame roterende bewegingen van de hand, waarin zich dan ook een enorme spanning ontwikkeld, dit is 'Ju'. Veranderen van 'Go' naar 'Ju' en van 'Ju' naar 'Go' moet op een natuurlijke, ongedwongen manier plaatsvinden. Indien je dit bewegingspatroon afstemt op die van je tegenstander zul je bemerken dat deze overeenkomsten vertoond met de filosofie van 'Zen'.In de praktijk wil dit zeggen dat je een krachtige (Go) aanval, met 'Ju' moet beantwoorden, als hij je confronteert met een zwakke aanval, ontmoet hem dan met 'Go'. In beide gevallen zul je de kracht van je tegenstander ten eigen voordelen benutten en zo overwinnen.Dit uitgangspunt, opgesloten in de 'GoJu Ryu', is duidelijk waarneembaar in zowel 'SanChin' als 'TenSho'. Ademhaling, geest en lichaam zijn onlosmakend met elkaar verbonden, daarom worden naast de externe / fysieke, Go, rekkings en versterkende oefeningen, tevens de interne, Ju, geconcentreerde ademhalingstechnieken beoefend, welke vooral dienen ter versterking van de interne organen. GoJu dankt zijn naam dan ook aan de specifieke training van zowel externe, hard (Go) technieken als ook de training van interne, zacht (Ju) gezondheidsbevorderende trainingsmethoden.

Vorige pagina

Volgende pagina

1 94 2 101 13 62 3 14 118 50 6 5 90 15 12 120 10 10 95 102 91 91 http://www.youtube.com/user/KaradaKokoroDo http://sake-sportclub.hyves.nl/ 84 59 91 http://www.facebook.com/profile.php?id=1354981874&ref=mf#!/group.php?gid=110242638999363&ref=ts 91 91 13 14 15

Deze website is met MAGIX Website Maker gemaakt.
Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.
Meer informatie vindt u bij magix.info - de Multimedia Kenniscommunity van MAGIX,
de marktleider in muzieksoftware, videosoftware en fotosoftware.